முதல் வணக்கம்

ஆமாம். எல்லாம் தயார் பண்ணி எழுதலாம்னு தொடங்கியாச்சு.

இந்த எழுத்து நமக்கு பிடித்த வேலைதான். ஆனா எழுதறதுக்கு ரொம்ப மெனக்கெடனும். ஆனா படிக்கிறது அப்படி இல்லை. நிறைய நிறைய படித்துக் கொண்டே இருக்கலாம். இதுல நாம என்ன புதுசா எழுதறது... அப்படிங்கிற தயக்கம் நிறையவே இருந்தது. இன்னமும் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

நானும் வாசிக்க தொடங்கியது பொன்னியின் செல்வனில்தான். அப்பொழுது மூன்றாவது படித்துக் கொண்டிருந்தேன் என்று நினைவு. மூன்று முறை கல்கியில் தொடராக வெளிவந்து அதை எனது மாமா தனியாக புத்தகமாக பைண்ட் செய்து வைத்திருந்தார். அந்தக் கதையோடு வெளிவந்த படங்களில் யாருடையது நன்றாக இருக்கும்? மனியமா? வினுவா? மனியம் செல்வனா? (நான்காவது பதிப்பு பத்மவாசனின் படங்களோடு வந்தது) இப்படிப்பட்ட சூடான விவாதங்களில் உந்தப்பட்டு அந்த புத்தகத்தை கையில் எடுத்தேன். பின்னர் ஒவ்வொரு பள்ளி விடுமுறையும் புத்தகம் படிப்பதிலே கழிந்தது. காலை படுக்கையிலிருந்து எழுந்திருக்கும்போது கையில் எடுக்கும் புத்தகம் இரவு படுக்கை வரை கையிலேயே இருக்க வேண்டும். பசி, வெளிச்சம், தூக்கம், சுற்றம் தெரியாத ஒரு மோன நிலைதான்.

மாமாவிடம் பெரிய லைப்ரரி இருந்தது. எல்லா எழுத்தாளர்களிலும் குறைந்தது 20 புத்தகங்களாவது இருக்கும். கல்கி, தேவன், சாண்டில்யன், சுஜாதா, சிவசங்கரி, பாலகுமாரன், லக்ஷ்மி, ரா.கி. ரங்கராஜன், தி ஜா, ஜெயகாந்தன், மெரீனா, ஸ்டெல்லா புரூஸ், அகஸ்தியன், கடுகு, பாக்கியம் இராமசாமி, சோ இராமசாமி, எஸ்ஏபி, புனிதன், சாவி இன்னும் எத்தனையோ எழுத்தாளர்களை தேடித் தேடிப் படித்தாகி விட்டது. ராஜெஷ்குமார், ராஜேந்திரகுமார், ப.பிரபாகர், சுபா போன்றவர்கள் மாதம் 30 துப்பறியும் நாவல்கள் எழுதிய காலம். புதிய நாவல்கள், பழைய பைண்ட் நாவல்கள் என்று எப்பொழுதும் பெரிய விருந்துதான். பின்னர் ஜெஃபரி ஆர்ச்சர், ஜான் கிரிஷம், ஸிட்னி ஷெல்டன் போன்றோர் அறிமுகமாகி pulp fiction-களில் திளைத்த காலமும் உண்டு. இன்றும் ஆர்ச்சரின் சிறுகதைகள் ஒரு சிறந்த வாசிப்பனுபவம்.

கதைகள் படிப்பது நேர விரயம் என்ற ஒரு கட்டுபாட்டில் கல்லூரிக்காலம் வரை கழிந்தது. பிறகு வேலையில் சேர்ந்த பின் அறிமுகமானது திண்ணை. திண்ணையில் அப்பொழுது நிறைய பேர் கட்டுரை எழுதிக் கொண்டிருந்தார்கள். தொடர்ந்து இணையம் மூலமாக புதுமைப் பித்தன், அசோகமித்திரன், சுந்தர இராமசாமி, ஜெயமோகன், இரா முருகன், சாரு நிவேதிதா, நகுலன், பிரமீள் (எ) தர்மு சிவராமு போன்ற பலரையும் தேடித் தேடி வாசித்துக் கொண்டுதானிருக்கிறேன். யாரையும் விட்டுவிட மனமில்லை.

நிறையப் பதிவுகள் படிக்கின்றேன். நிறையப் புரிதல்கள் கிடைக்கின்றன. இன்னமும் எழுதுவதில் தயக்கமாகத்தான் இருக்கிறது. தொடர்ந்து எழுதி பார்ப்போம். இல்லையென்றால் மீண்டும் படிக்க போய்விட வேண்டியதுதான்.