ரசவாதம் - சில குறிப்புகள்

அன்பிற்குரிய ரா.கே,

உங்களின் கடின உழைப்பு எல்லாரும் அறிந்ததே. இந்த 'சுவர்க் கோழியின் சங்கீதம்' சிறுகதை தொகுப்பு பொறுக்கியெடுத்த முத்துக்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். சுவர்க்கோழிகளின் 'க்ரீச்ச்' சத்தத்தின் இடையே ஒலிக்கும் அந்த மௌனத்தை சஙகீதம் என்று சொல்லாமல் எப்படி சொல்வதாம்? இழந்து கொண்டிருக்கும் சுயத்தை இந்த சுவர்கோழிகள் சத்தமாகவே சொல்கின்றன. உங்கள் நடை அப்படி இருந்தாற்ப்போல இருந்த சுழட்டி விட்டு விடுகிறது. தெளிவான நீரோடையில் திடீரென்று சுழித்து கொண்டு ஓடும் காட்டாறு போல், காலடியிலிருந்து கம்பளத்தை உருவி விட்டு விடுகிறீர்கள். உங்கள் பலமே சம்பவங்களை அடுக்கடுக்காக அமைத்து படிப்பவனை புரட்டிப் போடுவதில்தான் இருக்கிறது. அந்த சம்பாஷணைகள் எல்லாம் என்னை எனது கல்லூரிக் காலத்திற்கு கொண்டு தள்ளுகிறது. ஒரு சமயம் நீங்கள் இன்னமும் விரிவாக விவாதங்களை நிகழ்த்தியிருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. ஒருவேளை வாசகன் அதை பூர்த்தி செய்யட்டும் என்று விட்டுவிட்டீர்களோ?

படித்தவுடன் கடிதம் எழுதத்தான் உட்கார்ந்தேன். அதற்குள் சில வேலை அழுத்தங்கள். இதோ உங்களது 'ரசவாத குறிப்புகள்' ஏழாம் முறை படித்தாகி விட்டது. படித்ததும் ஒரு பத்து நிமிடங்களுக்கு வேலையே ஓடவில்லை. சிவவாக்கியர் பாடலில் வரும் 'வில்லின் ஓசைக்கு' சம்பூர்ண சாமியாரின் விளக்கம் சரியாகத்தான் இருக்கிறது. இப்படி யாரும் இதுவரை யோசித்துப் பார்த்தார்களா என்று தெரியவில்லை. இந்தக் கதையின் பேரில் ஈர்ப்பு ஏற்பட முக்கிய காரணம் அந்த இறுதிக் குறிப்புகள்தான்.

எங்கேயிருந்து நீங்கள் அந்த குறிப்புகளை சேகரித்தீர்களோ தெரியாது, ஆனால் அவையத்தனையும் உண்மை என்பது திண்ணம். பொதுவாக ரசவாதம் என்றாலே இரும்பை தங்கமாக மாற்ற ஏழு படிகள் சொல்லப்படுகின்றன. சுத்தப்படுத்துதல், வடிகட்டுதல், ஆவியாக்குதல், கரைத்தல், பிரித்தல், விடுவித்தல் மற்றும் கெட்டிபடுத்துதல். இதைத் தவிர உபரி படிகளும் உண்டு. கதிரியமும், காந்தபடுத்துதலும் அப்படியான உபரிப் படிகளில் வரும். உங்கள் கதையில் என்னைக் கவர்ந்தது அந்த செய்முறையின் உபரிப் படிகளை பிரித்துக் கண்டறிந்தது. நிறைய ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த இடத்தில் தவறித்தான் போய் இருக்கின்றனர். இதை சொல்லும் முன் ஒரு முக்கிய விஷயம் சொல்லி விடுகிறேன். எங்கள் குடும்பத்திற்கும் இந்த ரசவாதத்திற்கும் மிக நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு.

பல தலைமுறையாக இந்த ரசவாதம் என்னும் பேய் எங்கள் பரம்பரையை பீடித்து வருகிறது. ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் யாராவது ஒருவருக்கு இந்த கிறுக்கு பிடித்துவிடும் போல. இறுதியாக எங்கள் முத்து தாத்தா. குடும்பம் குட்டி என்று எதுவுமில்லாத தனிக்கட்டை அவர். அவருடைய சொத்தெல்லாம் ரசவாத ஆராய்ச்சி பற்றிய அவரது தனியாத ஆர்வமும், புரியாத குறிப்புகளும், அவருடைய யானைக்கால் வியாதியும்தான். இறுதிக் காலத்தில் போக்கிடம் எதுவும் இல்லாத முத்து தாத்தா, கிறிஸ்டோபராக மாறி ஆஸ்டின்பட்டியில் ஒரு ஆசிரமத்திலேயே தங்கிவிட்டார். எல்லா ஜீவன்களுக்கு ஏதோ ஒரு வழி வைத்துதான் இருக்கிறான் அந்த ஆண்டவன்.

எங்கள்து பெற்றோருக்கு நாங்கள் (எனக்கு இரண்டு அண்ணன், ஒரு அக்கா) முத்து தாத்தாவோடு பழகுவது பிடிக்கவே பிடிக்காது. அவருடைய யானைக்கால் வியாதியினால்தான் இப்படி என்று நினைத்திருந்தோம். பிறகுதான் அம்மா சொன்னார்கள் 'ஏழு தலைமுறைக்கு சாபம் இருக்கு மகனே' என்று. அந்தக் கதை சுவாரசியமானது.

எங்கள் முப்பாட்டன்களில் ஒருவர் கடல்கடந்து கப்பலில் பிரயானம் எல்லாம் செய்திருக்கிறாராம். அப்பொழுது கடல்கடந்த சீமையில் ஒரு முனிவரோடு பழக்கம் ஏற்பட்டிருக்கிறதாம். அம்மா அப்படித்தான் சொன்னார்கள். பரசீல முனிவர் என்று பெயர்கூட சொன்ன மாதிரி ஞாபகம். அந்த முனிவர் நடத்திக் காட்டிய பல அற்புதங்களில் ஒன்றுதான் ரசவாதம். இரும்பை அப்படியே சொக்கத் தங்கமாக்கி காட்டும் அற்புதம். எங்கள் முப்பாட்டன் ஒரு நல்ல நேரமாகப் பார்த்து அந்த ரசவாத குறிப்புகளை திருடிக் கொண்டு பாரதம் ஓடி வந்துவிட்டார். கூடவே வந்தது ஏழு தலைமுறை சாபம். அந்த ரசவாத ஆராய்ச்சி ஒரு சைத்தான் போல எங்கள் குடும்பத்தை பீடித்தது. தலைமுறையில் யாராவது ஒருவரை அதற்கு தீனியாக கொடுக்க வேண்டும் போல. அந்த முப்பாட்டன் திருடிக் கொண்டு வந்த குறிப்புகள் ஏதோ புரியாத மொழியில்தான் இருக்கும். எங்கள் பரம்பரையில் ஒவ்வொருவரும் அந்த குறிப்புகளை தங்களுக்குத் தெரிந்த முறையில் ஆய்ந்து தோய்ந்து அரைப் பைத்தியமாகவே ஆகியிருந்தனர். நிறைய உபகுறிப்புகள் சேர்ந்து அது ஒரு பெரும் ஆராய்ச்சி புதினமாகவே மாறி விட்டிருந்தது. அம்மாவின் கணக்குப்படி முத்துத் தாத்தாவோடு தலைமுறை கணக்கு முடிந்து சாபம் விலகிவிட வேண்டும். தாத்தா எப்போதும் ஏதாவது ஆராய்ச்சி என்று ஒருவித பைத்தியமான நிலையில்தான் இருந்து வந்தார். எப்போதும் ஏதாவது மூலிகை, உலோகம், வடிகட்டுதல் என்று கிறுக்குப் பிடித்த மாதிரி. நாங்கள் (முக்கியமாக ஆண் வாரிசுகள்) அந்த ஆராய்ச்சியின் காற்றுப் படாமல் ஜாக்கிரதையாக வளர்க்கப் பட்டோம். இரண்டு மாதங்கள் முன்னர்தான் முத்து தாத்தாவை பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் ஏற்பட்டது.

ஆஸ்டின்பட்டி ஆசிரமத்தின் நிர்வாகியாக புதிதாக் ஜெர்மனியிலிருந்து கிளெமெண்ட் என்று ஒரு பாதிரியார் வந்திருந்தார். அவர் ஆசிரமத்திற்கு நிலம் வாங்க எங்கள் நிறுவனத்தை அணுகியிருந்தார். அவரைப் பார்த்துப் பேச போகும்போதுதான் அந்த ஆசிரமத்தில் முத்து தாத்தாவை மீண்டும் சந்தித்தேன். அதே சிரிப்பும் சிரத்தையுமாகவே அவர் ஆராய்ச்சிகள் செய்து கொண்டு இருந்தார். ஆனால் ஒரு வித்தியாசம். அவருடைய யானைக்கால் வியாதி பூரணமாக குணம் ஆகியிருந்தது.

கிளெமெண்ட் பாதிரியார் அடிப்படையில் ஒரு மருத்துவர். ஜெர்மனியில் இருந்து மத சேவைக்காக தென்னிந்தியா வந்திருந்தார். எதேச்சையாக முத்து தாத்தாவின் குறிப்புகளைப் பார்த்த பொழுதுதான் அது ஜெர்மன் மொழியில் இருந்ததை கவனித்திருக்கிறார். அதில்தான் யானைக்கால் வியாதிக்கான மருத்துவ முறைகளும் குறிக்கப் பட்டிருந்தது என்றும் அது உடனேயே பலனளித்ததையும் சொன்னார். அது பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதப்பட்ட குறிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்றும் சொன்னார்.

அவருக்கு ரசவாதத்தில் எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை. ஆனால் ரசவாத அதிசயங்கள் நிகழ்த்தியதாக சொல்லப்படும் ஃபிலிப் வோன் என்ற ஒரு ஜெர்மன் மருத்துவர் பதினைந்தாம் நூற்ற்றாண்டில் வாழ்ந்ததாகவும் இந்த குறிப்புகள் பெரும்பாலும் அவற்றை ஒத்திருந்ததாகவும் தனக்குப் தோன்றியதாகச் சொன்னார். முத்து தாத்தா அந்தக் குறிப்புகளை யாருக்கும் முழுவதுமாக கொடுக்கவில்லை. அதனால் கிளமெண்ட் பாதிரியாருக்கு ரசவாதத்தைப் பற்றி அதிகம் தெரியவில்லை.

இதில் ஒரு ஆச்சர்யம் என்னவென்றால், க்ளெமெண்ட் பாதிரியார் சொன்ன மருத்துவர் வாழ்ந்தது 1500-களில். உங்கள் கதையிலும் அதே காலகட்டத்தில் நடந்த ரசவாத அதிசயங்களைப் பற்றி சொல்கிறீர்கள். பாராசெல்ஸஸ் யானைக்கால் வைத்தியத்தில் தேர்ச்சிப் பெற்றவர் என்றும் சொல்கிறீர்கள். அம்மாவின் கதைகளில் வரும் 'பராசீல' முனிவரும் உங்களின் பாராசெல்லஸும் நிறைய இடங்களில் ஒத்துப் போகிறமாதிரி எனக்குத் தெரிகிறது. பாருங்கள் இந்த விஷயங்கள் எல்லாம் இந்த ரசவாதத்திற்கு எப்படி ஒரு நம்பகத்தன்மை கொடுக்கிறது என்று. நம்பிக்கையே இல்லாத என்னைப் போன்றவனையும் இப்படி ஒரு கடிதம் எழுத வைத்து விட்டது.

க்ளெமெண்ட் பாதிரியார் உதவியோடு முத்துத் தாத்தாவின் குறிப்புகள் ஓரளவு முழுமையடந்தது. இந்த வயதிலும் தாத்தா இந்த ஆராய்ச்சியின் மேல் வைத்திருக்கும் பாசம் மனிதன் தன் உயிர் மேல் வைத்திருக்கும் பாசத்திற்கு சமானம். ஆனால் தாத்தாவின் வயது அவருடைய வெற்றிக்காக காத்திருக்குமா என்று தெரியவில்லை. இது தொடராமல் போனால் இன்னொரு தலைமுறை பிழைக்கும்.

அண்ணியாருக்கு எனது அன்பு வணக்கங்கள். அமுதா குட்டிக்கு அன்பு முத்தங்கள்.

உங்கள் அன்புக்குரிய
ரங்கநாதன்

'இன்னுமா இந்த ரசவாதம், குழம்புவாதம் எல்லாம் நம்பிட்டிருக்காங்க. என்னம்மோ கெமிக்கல் பார்முலா மாதிரி இருக்குப் பாருங்க' என்று சொல்லிக் கொண்டே கேவசனைப் பார்த்தேன்.

அவர் மையமாக சிரித்துக் கொண்டே அந்த கடிதத்தைப் பைலில் மீண்டும் அடுக்கினார்.

'அப்பைக்கப்போ பழைய கடுதாசியெல்லாம் எடுத்து பாத்துக்கிடறது. நல்ல தெம்பா இருக்கும். நிறைய எழுதிப்பிடனும்னு வேகம் வரும் பாருங்க.' என்றார்.

ஏதோ நினைவுக்கு வந்தவனாய 'சுவர்க்கோழி சங்கீதம் நானும் படிச்சேனே. அதுல இந்தக் கதை காணலியே. இருந்ததா என்ன?'

அவர் சிரிப்பு சட்டென நின்றுப் போனது.

'கதை எழுதினேன். ஆனா பதிப்பிக்கேல்லே. ரங்கநாதனுக்கு கையெழுத்துப் பிரதியோட காப்பியைத்தான் அனுப்பிச்சு இருந்தேன்'

'ஏன், பதிப்பிக்கல? என்ன ஆச்சு?'

அவர் சன்னலுக்கு வெளியே சுற்றி ஓடிக் கொண்டிருந்த அணிற்ப் பிள்ளைகளைப் பார்த்துக் கொண்டே பெருமூச்சு விட்டார்.

'இந்தக் கடிதம் வந்து ஒரு மாசத்துல ரங்கநாதனை கைது பண்ணிட்டாங்க' என்னைத் திரும்பிப் பார்த்து 'அவங்க தாத்தாவை அவர்தான் விஷம் வச்சு கொலை பண்ணிட்டாராம். மேலே எதுவும் கேக்காதீங்க. ப்ளீஸ்' என்றார்.

நான் ஒரு வித நப்பாசையுடன் 'அந்த கையெழுத்துப் பிரதி இன்னமும் இருக்கா? இந்த ரசவாத ஆராய்ச்சி முழுமையா தெரிஞ்சிக்கிறலாமேன்ட்டு...' அந்தக் கதையை படிக்க ரொம்பவும் ஆர்வமாக இருந்தது எனக்கு.

அவர் என்னை நிமிர்ந்துப் பார்க்காமலேயே

'அந்தக் கதையை அப்புறம் காணலை.' என்றவர் மீண்டும் என்னை அழுத்தமாகப் பார்த்து 'நான் தேடவும் போறதில்லை' என்றார்.