Roshomon - பார்வைகளால் ஆன உலகம்

இரண்டு கண்களும் இணைந்து பார்க்கும் பொழுது முப்பரிமாண தோற்றம் கிடைக்கிறது. இந்த இரு கண்களும் மூளைக்கு செலுத்தும் செய்திகள் மாறுபட்டால் என்னவாகும்? காட்சிகள் பிழற்ந்து போகும். இந்த உலகத்தில் நாம் காணும் உண்மை, பொய், வலியது, இகழ்ந்தது எல்லாமே நாம் பார்க்கும் பார்வையினால்தானே (perspectives). Beauty is in the Beholder's eyes.

ரஷமோன் - பல பரிமாணம் கொண்ட ஒரு திரைப்படம். முதலில் அடித்து பிய்க்கும் மழை. படத்தின் இறுதிக் காட்சி வரை நம்மோடு அந்த மழையும் தொடர்ந்து வருகிறது. அதனூடே சில பார்வையாளர்களை சந்திக்கின்றோம். அவர்கள் மூலம் ஒரு சம்பவம் விவரிக்கப் படுகின்றது. சம்பந்தப் பட்டவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் பார்வையில் சம்பவத்தை விவரிக்க பல்வேறு பார்வைகள் (perspectives) கிடைக்கின்றன.

ஒரு சாமுராய் வீரன். அவன் மனைவி. ஒரு கொள்ளைக்காரன். இவர்கள் மூவருக்கிடையே நடக்கும் ஒரு சம்பவத்தை காணும் ஒரு விறகுவெட்டி. அந்த சம்பவத்தில் சாமுராய் இறந்து விட கொள்ளைக்காரனும், சாமுராயின் மனைவியும் ஓடி விடுகிறார்கள்.

இந்தக் கொலை எப்படி நிகழ்ந்தது என்பது நமக்குத் தெரியாது. இந்த நால்வரும் அது எப்படி நிகழ்ந்தது என்று நமக்கு (போலீஸ் விசாரணை வழியாக) விவரிக்கிறார்கள். இறந்த சாமுராய் ஆவியாக ஒரு மீடியம் வழியாக பேசுகிறார். (எஸ்.வி.சேகர், சாருநிவேதிதா, ஆவி அமுதா போன்ற ஆவி விசுவாசிகள் ஞாபகம் வரலாம்). பல அடுக்குகளாக வரையப்பட்ட ஓவியத்தை தனித் தனியே பிரித்து பார்ப்பது போல் இருக்கிறது. எல்லா அடுக்குகளையும் ஒன்றிணைத்தால் நமக்கு பல்வேறு புரிதல்கள் ஏற்படுகிறது.

டஜோமரு (Tajōmaru, 多襄丸) என்ற கொள்ளையன் சொல்லும்பொழுது சாமுராயின் மனைவி மேல் தான் ஆசைப்பட்டதாகவும், அவள் கணவனைக் கொல்லாமல் அவளை அடைய திட்டம் தீட்டியதாகவும் கூறுகிறான். சாமுராயைக் வஞ்சித்து அவனைக் கட்டிப் போட்டு அவன் கண் முன்னால் அந்தப் பெண்ணை அடைய முயற்சிக்கின்றான். அந்தப் பெண்ணை தான் பலவந்தப் படுத்தாமலேயே மயக்கியதாக பெருமையுடன் சொல்கிறான். அந்த சம்பவத்தால் நாணம் அடைந்த சாமுராயின் மனைவி, அவர்கள் இருவரும் (சாமுராயும், டஜோமருவும்) உயிரோடு இருக்கும் வரரயில் தான் குற்ற உணர்ச்சியிலிருந்து விடுபட முடியாது என்று சொல்கிறாள். டஜோமரு, சாமுராயோடு தனியாக சண்டை இட்டு அவனைக் கொன்றதாக கூறுகிறான். ஆனால் அந்தப் பெண் ஓடிவிடுகிறாள்.

அடுத்தடுத்து அந்தப் பெண்ணும், சாமுராயின் ஆவியும் சொல்லும் கதைகள் சில விஷயங்களில் ஒத்துப் போகின்றன. பல விஷயங்களில் மாறுபடுகின்றன. அந்தப் பெண் சொல்லும் கதையில் தன்னை சின்னாபின்னப்படுத்திய டஜோமரு ஓடிவிட்டதாகவும், தன் கணவனைத் தான்தான் விடுவித்ததாகவும் கூறுகிறாள். அவள் கணவன் அவளை வெறுப்போடு பார்த்ததால் அவள் அதிர்ச்சி அடைகிறாள். தொடர்ந்து தான் மயக்கமாகிவிட்தாகவும் கண் திறந்து பார்த்தால் தன் கணவன் குறுவாளால் (அழகான பிடியுடன் கூடிய விலை மதிப்பற்ற குறுவாள் - dagger) கொல்லப்பட்டிருந்ததை மட்டுமே காண நேர்ந்ததாகவும் கூறுகிறாள். அவளுடைய கதையில் பலவந்தப் படுத்துதல் மட்டுமே சொல்லப் படுகிறது. அவள் மனம் மயங்கி அந்தக் கொள்ளைக்காரனுடன் இணைந்தாளா என்று அவள் சொல்லவில்லை.

சாமுராயின் ஆவி முற்றிலும் வேறு விதமாக சொல்கிறது. தன்னை வஞ்சித்த டஜோமருவை விட தன் கண் முன்னால் சோரம் போன மனைவி மேல் அதிக ஆத்திரம் தெரிகிறது. அத்தோடு டஜோமரு அவளை தன்னுடன் வருமாறு அழைத்ததாகவும் சொல்கிறது. இருவரும் ஓட யத்தனிக்கும் போது அவள் டஜோமருவிடம் அந்த சாமுராயைக் கொன்று விடுமாறு சொல்ல, டஜோமருக்கு அது உவப்பானதாக தோன்றவில்லை. அதற்கு தண்டனையாக அவளை அங்கேயே கொல்லட்டுமா என்று சாமுராயையே கேட்கிறான் டஜோமரு. அந்தப் பெண் ஓடிவிடுகிறாள். டஜோமரு அவளைத் தேடி ஓடிச் செல்கிறான். சில மணிநேரம் கழித்து திரும்பி வரும் அவன், சாமுராயை விடுவித்து விட்டு தன் வழியே சென்று விடுகிறான். சாமுராய் அந்த குறுவாளால் தன்னைத் தானே மாய்த்துக் கொள்கிறான். இது சாமுராயின் ஆவி சொல்லும் சம்பவம்.

இந்த சம்பவம் நடந்தப் பிறகு, கொலை செய்யப்பட்ட சாமுராயின் சடலத்தை பார்த்த சாட்சிகள் இரண்டு பேர். அந்த விறகு வெட்டி. ஒரு துறவி. இவர்கள் இருவரும் ஒரு மழைநாளில் ஒரு பாழடைந்த சத்திரத்தில் இந்த வித்தியாசமான சம்பவத்தைப் பற்றி விவாதிக்க ஒரு வழிபோக்கன் அங்கே வருகிறான். அவனுக்கு (அதாவது நமக்கு) இந்த மூன்று பார்வைகளும் (perceptions) சொல்லப்படுகிறது. முதலில் தான் கொலையான சாமுராயின் சடலத்தை மட்டும் பார்த்ததாக சொல்லும் விறகுவெட்டி இறுதியில் தான் அந்த சம்பவத்தை முழுவதுமாக பார்த்ததாகவும் அதை போலிஸ் விசாரணையில் மறைத்து விட்டதாகவும் ஒத்துக் கொள்கிறான். அவனோடு பார்வையில் நடந்த சம்பவத்தைப் பற்றிக் கூறுகிறான். அவனுடைய கூற்றையும் அந்த இறுதிக் காட்சிகளையும் நீங்கள் படத்தில் காணலாம்.

ஒவ்வொருவர் பார்வையில் சில உண்மைகளும், சில பொய்களும் சொல்லப்படுகின்றன. சாமுராய் தான் கொல்லப்படவில்லை என்று சொல்கிறான். டஜோமரு அந்த பெண்ணை தன் கூட வர அழைத்தைப் பற்றி சொல்லவில்லை. அந்தப் பெண் தான் டஜோமரு-பாற் ஈர்க்கப்பட்டதை சொல்லவில்லை. விறகுவெட்டி அந்த விலைமதிப்பற்ற குறுவாளைப் பற்றி சொல்லவே இல்லை. ஒவ்வொருவரின் பார்வையில் சில விஷயங்கள் விட்டுப் போகின்றன. சில விஷயங்கள் அழுத்தமாக சொல்லப் படுகின்றன.

அந்தப் பெண் நமது சௌகார் ஜானகி மாதிரி அழுது கொண்டே இருக்கிறார். பல காட்சிகள் நுட்பமாக எடுக்கப் பட்டிருக்கின்றன. அந்த மழையும் அதைத் தொடர்ந்து அந்த சத்திரத்தில் அவர்கள் குளிர்காய்வதும் தொடர்ந்து அந்த துறவிக்கும், வழிபோக்கனுக்கும் நடக்கும் உரையாடலும் நுட்பமாக பதிவு செய்யப் பட்டிருக்கின்றன. ஆவி இறங்கிப் பேசும் அருமையாக எடுக்கப் பட்டிருக்கின்றன. 1950-ல் வெறும் 2 இலட்ச ரூபாய் பொருள் செலவில் எடுத்திருக்கிறார்கள். அடூர் கோபாலகிருஷணனின் சில படங்களை தூர்தர்ஷனில் பார்த்திருக்கிறேன். இந்த மாதிரி படங்களில் 6 நிமிடக் காட்சிகள் 60 நிமிடங்களுக்கு காட்டப்படுகின்றன என்று ஒரு எண்ணம் உண்டு (தவறானதொரு எண்ணமாகவும் இருக்கலாம்).

ஆனால் வெறும் 6 முக்கிய பாத்திரங்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு இரண்டே இரண்டு இடங்களில் படப்பிடிக்கப்பட்ட இந்தப் படம் இவ்வளவு விறுவிறுப்பாக இருக்கும் என்று எதிர் பார்க்கவில்லை. நடுவே டஜோமருவைப் பிடித்துக் கொடுக்கும் ஒரு வழிபோக்கனும் இறுதியில் ஒரு கைக்குழந்தையும் கொசுறாக வந்து போகிறார்கள். அவ்வளவே.

இந்தப் படம் வெளியான புதிதில் ஜப்பானில் அவ்வளவாக ஓடவில்லையாம். ரொம்ப குழப்பமான கதை என்று ஒரு கருத்து நிலவியது என்று விக்கிபீடியா சொல்கிறது. தற்போது சில தமிழ்ப்படங்கள் அங்கே நன்றாக ஓடுவதாக கேள்விப் படும்போது அகிராவின் ஆன்மா சாந்தியடையட்டும் என்று பிரார்த்திக்க வேண்டியதுதான்.

கதையை இங்கே சென்று முழுவதுமாகப் படிக்கலாம். முழுத் திரைப்படமும் Google Video-ல் கிடைக்கின்றது.



note: In July 2006, a Japanese court ruled that all movies produced prior to 1953 were to be made available into the public domain [9], but this case as proved not applicable for Akira Kurosawa's works, after a Tokyo District Court judgment on September 14 2007 : [10], [11], ou [12] ; Akira Kurosawa's movies won't be public domain until 2036.