ஒருபக்கம்: எல்லா எழுத்தும் எழுத்தல்ல

சமீபத்தில் ஒரு நண்பருடன் விவாதித்துக் கொண்டிருக்கையில் எழுத்தை எப்படி அணுக வேண்டும் என்று ஒரு கேள்வி எழுந்தது. 'எழுத்திற்கு ஒரு அறம் தேவை' என்று வாதிட்டார் நண்பர். அந்த அறம் என்ன என்று விவாதிக்க புகுந்த போது, 'நீங்கள் எழுத்தை ஒழுக்கம் சார்ந்து அணுகுகிறீர்கள்' என்றும் சொன்னார். அறமும், ஒழுக்கமும் எந்தப் புள்ளியில் பிரிகிறது என்ற ஒரு குழப்பம் எழுகிறது. என்னைப் பொறுத்தவரையில் நேர்மையான எழுத்திற்கு எனது ஓட்டு எப்பொழுதும் உண்டு. ஒரு படைப்பாளியை தொடர்ந்து படிக்கும்போதே நேர்மையைப் பற்றிய ஒரு படிமம் கிடைத்து விடுகிறது நமக்கு. இந்தியாவில் குழந்தைகள் கவனிக்கப் படாமல் இருக்கிறார்கள் என்று கவலைப் பட்டுக் கொண்டே கல்லூரிப் பெண்களின் மேல் மறைமுக பாலியல் வக்ரத்தை பிரயோகிக்கும் படைப்புகளை எந்த அறத்திலும் சேர்க்க முடியாது என்பது என் எண்ணம். சரி விடுங்கள். ஒரு மத்தியதட்டு மூர்க்கனாகவே இருந்துவிட்டுப் போகிறேன்.

ஒரு காலத்தில் பத்திரிகைகளில் வருவதைத்தான் படிக்க முடியும் என்ற நிலை மாறி இன்று கட்டற்ற வெட்டவெளியில் ஏராளமாக படிக்க மற்றும் பார்க்கக் கிடைக்கிறது. இணைய தொழில்நுட்பத்தின் வீச்சைப் புரிந்து கொள்வதில் இன்னமும் நிறைய பேருக்கு சிக்கல் இருக்கிறது. இந்த மாதிரி transition காலத்தில் ஏற்படுகின்ற வழக்கமான சிக்கல்தான். பதிவர்களுக்கும், எழுத்தாளர்களுக்கும் நிறைய வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. எழுத்தாளர்களின் குறிக்கோள் எப்பொழுதும் உள்ளடக்கமும், பதிப்பகத் துறையும், அதிக வாசகர்களும்தான். வலைப்பதிய அத்தனை அகண்ட குறிக்கோள் தேவையில்லை. தீவிர உலக எழுத்தாளர்கள் பலரும் வலைத்தளத்தை ஒரு முகவரியாக, வாசல்படியாக (gateway) வைத்துக் கொண்டு தங்கள் எழுத்து திறமையை சந்தைபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தீவிர வலைப் பதிவர்களும் தங்கள் வலைத்தளத்திற்கு கிடைக்கும் வரவேற்பை வைத்துக் கொண்டு பல்வேறு வணிக சாத்தியங்களை அடையத்தான் செய்கிறார்கள். ஆனால் இரண்டு நிலைக்குமிடையே இன்னமும் பெரும் இடைவெளி இருக்கிறது. ஜே கே ரௌலிங்கின் ஹாரி போர்ட்டர் புத்தகம் படைத்த சாதனையை உதாரணமாகச் சொல்லலாம். தற்சமயம் வலைப்பதிவுகள் அம்மாதிரியான பெரும் வணிக வெற்றிகள் / விமர்சக ஈர்ப்புகள் சாத்தியமில்லை. இனி வருங்காலத்தில் இந்த வித்தியாசம் குறையலாம். இப்பொழுதே எழுத்தாளர்கள்களுக்கு குறைந்தபட்ச தகுதியாக கணிணியில் தட்டச்சு செய்யும் முறையை தெரிந்திருக்க வேண்டியிருக்கிறது.

நேர்மையான எழுத்தைப் பற்றி பேசும்போது சென்ற வாரம் பார்த்த ஒரு திரைப்படம் நினைவுக்கு வருகிறது. விக்டர்/விக்டோரியா ஒரு ம்யூஸிக்கல் நகைச்சுவைப் படம். ஓரினச் சேர்க்கை, க்ராஸ்-ட்ரெஸ்ஸிங், gay கலாச்சாரம் போன்ற பல விசயங்களை பின்புலமாக வைத்து என்பதுககளில் எடுக்கப்பட்ட அற்புதமான நகைச்சுவை திரைப்படம். யாரையும் காயப்படுத்தாத ரசமான நகைச்சுவை உத்தரவாதம். பாரிஸில் விக்டோரியா என்ற பாடகி நைட் கிளப்புகளில் வேலை தேடுகிறாள். அவளுடைய நேர்த்தியான குரலுக்கு வரவேற்பு இல்லை. பின்னர் அவள் கேரோல் டாட் (Carroll Todd)என்னும் ஆண் பாடகரை சந்திக்கின்றாள். டாட் ஒரு ஆணுடன் சேர்ந்து வாழும் gay. டாட்-இன் யோசனைப்படி விக்டோரியா விக்டர் என்னும் ஆணாக மாறுகிறாள். அதாவது பெண் போல வேடம் போடும் (female impersonator) ஆணாக அவள் வேடம் போட்டு பாரீஸின் நைட் கிளப்புகளில் பாடுகிறாள். நடனமாடுகிறாள். வெகு விரைவில் பாரிஸின் இரவு நட்சத்திரமாக ஆகின்றாள். அவள் பாடலையும் ஆட்டத்தையும் காண வரும் கிங் மார்செண்டின் மேல் காதல் கொள்கிறாள். கிங் ஒரு சிக்காகோவிலிருந்து வந்திருக்கும் நிழலுலக தாதா. விக்டோரியா மேல் ஈர்க்கப்பட்டாலும் அவள் ஒரு ஆண் என்பதால் அவனுக்கு தடுமாற்றம். பிறகு பெண் என்று கண்டுபிடித்து இருவரும் காதல் செய்கிறார்கள். ஆனால் விக்டோரியாவிற்கு தன்னுடைய தற்போதைய தொழிலை விட மனமில்லை. ஆண் கிராஸ் ட்ரெஸ்ஸ்ராக இருந்து கொண்டே கிங்-கை காதலிக்க நினைக்கிறாள். கிங்-க்கோ மெல்லவும் முடியாத விழுங்கவும் முடியாத நிலைமை. விக்டோரியா மேல் இருக்கும் காதலால் விக்டர்-உடன் வாழ சம்மதிக்கிறான். தொடர்ந்து அவர்கள் எப்படி ஒன்று சேர்ந்தார்கள் என்று சுவையான சம்பவங்கள் மூலம் காட்டுகிறார்கள்.

இந்தப் படத்தின் நல்ல நகைச்சுவையை விட அதன் நேர்மை என்னை கவர்ந்தது. பசியினால் தனது ஒழுக்கங்களை (virtues) மீறத் தயாராக இருக்கும் விக்டோரியாவிற்கு அதனால் எந்த குற்றவுணர்வும் இருப்பதில்லை. இருக்க வேண்டிய தேவையில்லை. ஓரினச் சேர்க்கையில் விருப்பமுள்ளவர்களை வேற்றுகிரகவாசிகளாகவோ, விளிம்புநிலை மனிதர்களாகவோ உருவகப் படுத்தாமல் இயல்பாக சித்தரித்திருந்த விதம் மிகவும் பாராட்டுகுரியது. நான் ரசித்த வசனம்: கிங் ஆணுடடயில் இருக்கும் விக்டோரியாவிடம், 'நீ ஆணாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. நான் உன்னைக் காதலிக்கிறேன்' என்று சொல்லி முத்தமிடுகிறான். பதிலுக்கு விக்டோரியா 'நான் ஆண் இல்லை' என்கிறாள். உடன் கிங் 'அப்படியென்றாலும் எனக்கு கவலையில்லை' என்று மீண்டும் முத்தமிடுகிறான் :-) A classical romance.

எலிவேட்டர் டாக் (elevator talk) என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்கள். உடனடி உரையாடல் என்று சொல்லாம் என்று நினைக்கிறேன். எலிவேட்டரில் பயனிக்கும் போது அறிமுகமில்லாத சக பயனியிடம் அதிகபட்சம் புன்னகைத்திருப்போம். உடனடி உரையாடல் எத்தனை முறை சாத்தியப்பட்டிருக்கிறது? முன்பின் அறிமுகம் இல்லாத அவரிடம் அந்த குறுகிய கால அவகாசத்தில் எப்படி பேச்சை துவக்குவது? இம்மாதிரியான உடனடி உரையாடல் தொடங்கும் திறமை நிறைய இடத்தில் தேவைப்படுகிறது. நேர்முகத் தேர்வில் பங்கேற்கும் பொழுதோ, புதிய பொருட்களை விற்பனை செய்யும் பொழுதோ இந்தத் திறமை நிச்சயமாக கைகொடுக்கிறது. 30-40 விநாடிக்குள் எதிரிலிருப்பவரோடு சிநேகமாகி அவரையும் உரையாடலில் பங்கேற்கச் செய்தல் மிகவும் கடினமான ஒரு செயலே. சிலசமயம் இம்மாதிரி உரையாடல் வேறுவகை பலனைத் தரும் சாத்தியமும் உண்டு. ஒரு லிஃப்டில் நடக்கும் சிறு உரையாடல் கீழே.

முதல் ஆள்: Hi there
2-ஆம் ஆள்: Hello
முதல் ஆள்: Watt's my name. you?
2-ஆம் ஆள்: (puzzled): What's your name?
முதல் ஆள்: Right!
2-ஆம் ஆள்: Oh Wright?
முதல் ஆள்: So, What about you?
2-ஆம் ஆள்: I am Guud.
முதல் ஆள்: Great. Your good name?
2-ஆம் ஆள்: Guud.
முதல் ஆள்: You told that. Your name?
2-ஆம் ஆள்: Thats my name.
முதல் ஆள்: 'Thot' is your name?
2-ஆம் ஆள்: Yes. Guud.
முதல் ஆள்: Good. Is that Greek?
2-ஆம் ஆள்: No. Dutch.
முதல் ஆள்: Thot is Good.
2-ஆம் ஆள்: See you then Wright.

இருவரும் வெளியேறி சென்றுவிடுகிறார்கள் :-)