மரத்துப் போய்விட்ட மனது

மும்பையில் தொடரும் தீவிரவாத தாக்குதலில் பலியான மக்களுக்கு அஞ்சலி.

மேலும் தொடர்ந்து மீட்பு நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டிருக்கும் போலிசார், ராணுவம் மற்றும் தன்னார்வ அமைப்புகள் எல்லாரும் வெற்றி பெற்று மும்பை மாநகரம் அமைதியான வாழ்க்கைக்கு திரும்ப பிரார்த்தனைகள்.

ஏழு வருடங்களுக்கு முன்னர் ஒரு வேலை நிமித்தமாக அமெரிக்காவில் சிகாகோ பக்கத்தில் ஒரு சிறிய ஊரில் ஆறு மாதங்கள் வேலை பார்த்தேன். ஒரு மென்பொருள் வடிவமைக்கும் சிறிய இந்தியக் குழுவில் நானும் ஒரு அங்கதினன். அலுவலகம் போவது / வருவது எல்லாமே குழுப் பயனம்தான். காலையில் அலுவலகம் சென்றதுமே பரபரப்பு தொற்றிக் கொண்டது. ஒரு பிளேன் நியூயார்க் உலக வர்த்தக கோபுரத்தை தகர்த்து விட்டது என்று செய்திகள். பெரும் பரபரப்பு தொற்றிக் கொள்ள ‘டைம்ஸ்’ இணைய தளத்தை பார்வையிட்டு எங்கள் குழுவிடையே விவாதித்துக் கொண்டிருந்தோம். வீட்டிற்கு வந்து Fox News-ல் பார்க்கும்போது இரண்டாம் கோபுரம் தாக்கப்பட்டதை லைவ்-ஆக காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இந்தியாவிற்கு தொலைபேச முடியாத அளவிற்கு எல்லா இணைப்புகளும் உபயோகத்தில் இருந்தன. சிகாகோவில் 105 மாடி உயரக் கட்டிடம் (’சியர்ஸ் டவர்ஸ்’) இருந்ததினால் அடுத்த இலக்காக அது இருக்குமோ என்று எல்லாரும் பயந்து கொண்டிருந்தோம். எல்லாவற்றையும் விட ஆசியர்கள் மேல் அமெரிக்கர்களுக்கு ஒரு வெறுப்பு ஏற்பட்டிருந்தது. அந்த நகரத்தில் இருந்து சொற்ப ஆசியர்களில் நாங்களும் அடக்கம். ஓரிரு மாதங்கள்வரை தெருவில் நடந்து போனால் கூர்மையான பார்வைகளை தவிர்க்க முடியாது. ஒரு முறை சைக்கிளில் சென்று கொண்டிருந்த அமெரிக்கர் ஒருவர் நின்று என்னை உறுத்துப் பார்த்துவிட்டு உரக்க வெறுப்பை உமிழும் வார்தைகளை கொட்டிவிட்டுப் போனார்.

2001-க்கு முன்னர் நடந்த மும்பை குண்டுவெடிப்போ வேறு சில ஒருங்கிணைந்த தீவிரவாத தாக்குதல்களை தினசரி தாள்களில் அவ்வப்போது பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் அதன் பாதிப்பு எப்படி இருந்தது என்று இப்பொழுது சொல்லத் தெரியவில்லை. செப்டம்பர் 11 தாக்குதலுக்கு பிறகு செய்தி ஊடகங்களின் பங்கு மிகவும் அதிகரித்து விட்டது. இந்தியப் பாராளுமன்ற தாக்குதலைப் பற்றி NDTV-ல் விலாவாரியாக கார்டூன் படம் போல விவரித்து சொல்லும்போது எவ்வளவு நுணுக்கமான தகவல்கள் என்று பிரமித்துப் போயிருக்கிறேன். தற்போது நடக்கும் தாக்குதலையும், மீட்பு நடவடிக்கைகளையும் CNN IBN நேரடி ஒளிபரப்புவதைப் பார்க்கும்போது மிகவும் வேதனையாக இருந்தது. தொடர்ந்து போலிஸார் வேண்டுகோள் விடுத்து பிறகே நேரடி ஒளிபரப்பை நிறுத்தினார்கள். செய்தி ஒளிபரப்பில் இது வளர்ச்சி மாதிரி தோன்றவில்லை. ஏதேனும் புலிட்ஸர் பரிசு கிடைத்தாலும் கிடைக்கலாம். ஆனால் பார்த்தவர்களுக்கு மனது மரத்துப் போய்விட்டது.

தற்போது மும்பையில் நடந்த தாக்குதல் ஒருங்கிணைந்த தீவிரவாதம் (Organized Terrorist Attack). தீவிரவாதிகளின் நோக்கம் பணம் பறிப்பதோ, கைதிகளை விடுதலை செய்வதோ இல்லை. பொதுமக்களின் அமைதி வாழ்க்கைக்கு பங்கம் விளைவிப்பது. இது ஒருவகையில் தற்கொலை போர்முறைதான். இதற்காக அவர்கள் பெருமளவு மூளைச் சலவை செய்யப்பட்டு ப்ரொபஷனல் முறையில் தயார்படுத்தப் பட்டிருப்பார்கள். இந்த தயாரிப்புக்கு செலவு செய்யப்பட்ட நேரமும், இளமையும், சித்தாந்தங்களும் மிகவும் அதிகம். இதை எண்ணிப் பார்க்கையில் தீவிரவாத தடைச் சட்டமோ, போலிஸின் தீவிர கண்காணிப்போ இம்மாதிரி செயல்களை எதிர்காலத்தில் தடுத்து நிறுத்தும் என்று தோன்றவில்லை. விதைக்கப்பட்ட நஞ்சு விளைந்து கொண்டே இருக்கும்.

இதற்கு மாற்றாக எல்லோருக்கும் நம்பிக்கை ஏற்படுத்தக் கூடிய தலைமை கண்டிப்பாக தேவை. கடுமையான சட்டங்களும், அதனை தீவிரமாக அமல்படுத்துவதும் தவிர அந்த சட்டங்களின் நோக்கத்தை தெளிவான பார்வையில் மக்களுக்கு எடுத்து செல்வதில் ஊடகங்களின் பங்கு முக்கியம்.

இப்பொழுதே இணையப் பதிவுகளில் சிலவற்றில் வெறுப்பை வளர்க்கும் எழுத்துகளை பார்க்க முடிகிறது. இன்னமும் சில நாட்களில் முற்போக்காளர்களாக அறிவித்துக் கொள்ளும், லைம் லைட்டுக்கு ஏங்கும் சில ஆத்மாக்கள் இந்திய இறையாண்மையைப் பற்றி புதிய கேள்விகள் கேட்டுக் கொண்டிருக்கப் போகிறார்கள். அதையும் படித்துக் கொண்டிருப்போம் மரத்துப் போன மனதோடு.